Het begon vorig jaar op de Britse Eilanden waar een muitende navigatie Truus mij tot uiterste wanhoop dreef. Eenmaal thuisgekomen kon ik haar eindelijk de welgemeende schop onder haar zitvlees geven. Na enige kennismakingsdates viel een populaire nieuwe dame bij mij in de smaak. Officiëel heet ze DMD2 maar ik riskeer een oorlog met een paar trouwe fans als ik haar niet doop met de ouwe vertrouwde naam.

Let's hit the road Truus!

Ik heb haar op cursus gestuurd om Reggie en mij door Noord Spanje en Portugal te kunnen gidsen en ik kan eerlijk gezegd niet wachten om jullie een sleeptouw toe te werpen.

Om de saaie snelwegkilometers te skippen worden de Beemer en mijn nieuwe babyblauwe Yam in een busje geladen en koersen we in de kleine nachtelijke uurtjes met gezwinde spoed naar onze eerste Spaanse hospus.

De kilometers verdwijnen bijna net zo rap onder onze bandjes als de euries bij de Franse benzinepomp. Daarom bedenken we een list om de bodem van onze schatkist nog even uit het zicht te houden. Als de rekenwonders die we zijn rekenen we feilloos uit dat we de Spaanse grens met 20 liter diesel op onze sloffen moeten kunnen halen. Bij onze vrienden aan de andere kant van die lijn is dit goedje namelijk stukken goedkoper.

Ik voer het plastic aan de hongerige automaat en laat het gewraakte vocht in de tank plonsen. Eenmaal onderweg valt het Reggie op dat het metertje op het dashboard wat minder enthousiast beweegt als verwacht. Lekker bezig! Jouw suffe MidlifeCruiser heeft niet 20 liter maar voor 20 euries getankt!

Stoer en eigenwijs tegelijk zwichten we niet onder de enorme druk om toch bij een Franse pomp te kapituleren maar wagen we het erop dat de achtenhalve liter ons tot in het beloofde land zullen brengen.

Als we dan uiteindelijk op de laatste dieseldampen een Spaans benzinestation binnen rollen weet ik mijn zichtbaar opgeluchte maat niet echt te overtuigen met de glasheldere stelling dat we economisch gezien maximaal resultaat hebben geboekt.

Na een voortreffelijk avondmaal kost het na het skippen van een nacht weinig moeite om de luiken dicht te doen en onze reis voort te zetten in dromenland.

Koud buiten de poort van onze gastheer worden we subbiet verwelkomt door een bochtenserpentine die ons niet alleen fysiek maar ook zeker mentaal direct in hogere sferen brengt. Wat is Spanje toch een heerlijk land voor de avonturier op 2 gretige wielen.

Route wordt geladen…

In 2019 mocht ik samen met Benedetto al smullen van de artisitieke vibe die Bilbao uitstraalt. Voor nieuwkomer Reggie was een blik op het fraaie Gugenheim museum en een tochtje met de Viskaya zweefbrug wel het minste wat we als Portugese passanten konden doen.

Voor het hek van de zweefbrug treffen we de geduldig wachtende Rodolfo. Als hij onze motorpakken ziet verschijnt er een warme lach op zijn gezicht. Motormuizen onder elkaar enzo... Naast dit prachtige rode exemplaar heeft ie thuis ook nog 2 Harleys in de schuur. We moeten hem bijna vastbinden om te voorkomen dat hij de kaartjes voor onze zweeftocht betaalt.

Zodra hij ontdekt dat zijn Spaanse woordenwaterval meer gewenst effect heeft op de geoefende oorschelpen van Reggie dan die van mij, ontglipt het inmiddels wijd opengesperde hek volledig aan zijn aandacht. De onverwachtse klap van de sluitende slagboom komt voor hem te vroeg maar voor ons op tijd om gepast afscheid te nemen van onze eerste paradijsvogel.

Nog een tikkeltje onwennig maar met volle teugen genieten we van de eerste bochtrijke kilometers van ons verse avontuur.