> ## Content Index > Fetch the complete content index at: https://www.midlifecruiser.com/llms.txt > Use this file to discover other available public pages before exploring further. # 662 km : Tuña - URL: https://www.midlifecruiser.com/885-km-manzeneva/ - Published: 2026-09-02T00:55:00.000Z - Updated: 2026-09-07T14:55:58.000Z - Author: Wilco - Tags: 2026 Krasse kleur Verkenners, #post-horiz-top Na ons Bilbao onderonsje gaat het dan echt beginnen. Er moeten kilometers worden gemaakt. We hebben niet bijster lang nodig om te ontdekken dat mijn planvingers meer honger hadden dan onze bandjes kunnen vreten. Mijn nieuwe Truus jaagt de opa's met jeugdig enthousiasme over de hoogste bergen en de donkerste bossen die de noordelijke regio's rijk zijn. Het vaak krappe en listige asfalt zit enige snelheid daarbij behoorlijk in de weg. ![](https://storage.ghost.io/c/b9/e1/b9e1191c-a389-4c35-a3c2-5c05a230b7b1/content/images/2026/09/IMG_4391.jpg) Na wat van het betere Booking.com scrollwerk vinden we een bed met ontbijt in Quinta de Villanueva. Een degelijk Spaans plattelandshotel met een Hemingway vibe. Er is maar één nadeel; de kok is er vandoor dus we zullen elders onze eetlust moeten stillen. Volgens onze hospita is de beste optie een bar annex restaurant in het nabij gelegen dorp. Ze schat dapper in dat de anderhalve kilometer vlot met de benenwagen te bereiken is. Heen ging het inderdaad vlot... heuvel af. In het stikkedonker terug de berg op leren wij een belangrijke les; > We moeten onze trouwe rijbeesten voortaan ook een avondje uit gunnen. Route wordt geladen… Het kostte ons duidelijk meer moeite om het bed te bereiken dan de slaap te vatten. Gelukkig wacht ons een prima ontbijtje om de nieuwe dag te beginnen en het zuur verdiende maar ook tegenvallende avondmaal van gisteren vlot te vergeten. Boven op de Asturese berg La Llama stuiten we op een van de dun gezaaide barretjes. Dankbaar houden we halt om de handjes, de ogen maar vooral ook de door het zadel getergde bilpartijen enigzins te laten recuperen. > Tja... zeg nou zelf, dan kunnen we net zo goed meteen wat eten... ![](https://storage.ghost.io/c/b9/e1/b9e1191c-a389-4c35-a3c2-5c05a230b7b1/content/images/2026/09/IMG_7231-1.jpg) ![](https://storage.ghost.io/c/b9/e1/b9e1191c-a389-4c35-a3c2-5c05a230b7b1/content/images/2026/09/IMG_4400.jpg) ![](https://storage.ghost.io/c/b9/e1/b9e1191c-a389-4c35-a3c2-5c05a230b7b1/content/images/2026/09/IMG_4403.jpg) Onze nieuwe held met de oer-Spaanse naam Johnnie tovert een plank met niet te versmaden lokale kaas, ibérico ham en chorizo op tafel. We likken er onze door de handvatten getergde vingers bij af. Reggie opent in het Spaans maar daar heeft Jonathan eigenlijk helemaal geen zin in. Hij wil nu eindelijk zijn Engels weer eens oefenen. Zichtbaar trots vertelt hij over zijn geboortestreek en zijn hartstochtelijke liefde voor de lokale wijnen. Hij voelt zich hier nog steeds helemaal thuis zolang hij ook zo af en toe een mooie reis naar het buitenland mag maken. Desgevraagd vertelt hij dat de gemiddelde spanjaard zich volgens hem meer aangetrokken voelt door Zuid Amerika dan Europa. Voor mij een tikkeltje onverwachtse stelling die ik later deze reis nog wel eens bij een andere held wil toetsen. De avond komt wederom sneller in zicht dan de beoogde eindstreep. De naam van het gescoorde onderkomen geeft ons echter de motivatie om de laatste kilometers te slechten; Casa Pipo! Leeftijdsgenoten van jouw MidlifeMakkers herinneren zich vast en zeker de serie van Pipo de Clown. Een van de opvallende personages in dat jeugdige beeldbuisgenot was de Dikke Deur. Als gisteren verschijnen in mijn hoofd de beelden van dit in paniek aanstormende sujet met zijn noodkreet; "Pipo... koeien!" Laten het nou koeien zijn waar wij vandaag ook een ding mee hadden. We treffen ze regelmatig vrij loslopend op de braamstruikse binnenpaden waar wij ook willen gaan. De meesten maken zich totaal niet druk om onze brullende machines en laten ons gewoon voorbij. Vanmiddag was er een die daar even anders over dacht. Wild heen-en-weer rennend versperde ze ons snuivend de weg. Toen we aan de zijkant van het pad gingen staan met uitgeschakelde motoren liepen haar vriendinnen schijnbaar achteloos langs ons heen. Zij niet... Zichtbaar tegen de zin van haar baasje die intussen grommend uit haar auto stapte nam de recalcitrante viervoetige dame een aanloop om vervolgens met een olympische sprong over het hek in het aanpalende weiland te belanden. Helaas ontbreken de beelden van deze ontstuimige ontmoeting en leek het evenmin een optimaal moment voor een praatje. > Dag vogels, dag bloemen, dag kinderen... Sapperdeflap! ![](https://storage.ghost.io/c/b9/e1/b9e1191c-a389-4c35-a3c2-5c05a230b7b1/content/images/2026/09/IMG_7236.jpg)